Over verbeelding en spelen

We kregen de kans om deel te nemen aan de wedstrijd voor de speelinfrastructuur van het nieuwe Ringpark Het Schijn in Antwerpen, samen met Heylen bvba en Will Beckers Sculpturales. Ons ontwerp eindigde op de tweede plaats. Omdat we altijd vertrekken vanuit het landschap, was dit voorstel uniek voor deze plek, en zal het helaas nooit gerealiseerd worden. Daarom willen we ons werk hier toch even delen.

Onze visie op spelen is eenvoudig: kinderen hebben geen uitgewerkt script nodig, maar een aanzet. Met voldoende natuurlijke elementen ontstaat spel vanzelf: fysiek, open en fantasierijk.

De jury waardeerde het concept van de gezonken boot, maar stelde dat het “een zekere mate van verbeeldingskracht vereist die niet voor iedereen evident is”. Die uitspraak raakt aan een fundamentele vraag: voor wie ontwerpen we speelruimte?

In onze ervaring is verbeelding zelden het probleem. Wat voor volwassenen onduidelijk, slordig of onaf lijkt, is voor kinderen net een uitnodiging. Als we speelplekken blijven beoordelen met volwassen maatstaven van controle, voorspelbaarheid en onderhoud, riskeren we ruimtes die correct functioneren, maar weinig betekenis hebben voor kinderen.

Ja, het was de bedoeling dat de boot zou overgroeien met groen (hoe cool zou dat zijn?). En ja, kinderen zouden in de oevers kunnen graven, met extra onderhoud tot gevolg. Maar precies dat is waar wij in geloven: spel dat mag veranderen, sporen nalaat en leeft.

De verbeeldingskracht van kinderen overstijgt die van ons ruimschoots. De vraag is niet of zij genoeg fantasie hebben, maar of wij hen nog genoeg vertrouwen.